Lara

Hayatımın en heyecanlı günlerinden biriydi. Şüphesiz önemli bir sınava girdiğim günden, ilk kez tüplü dalış yaptığım günden, ilk iş görüşmemden, evlendiğim günden, Baba Dağı’ndan yamaç paraşütüyle atladığım günden daha büyük bir heyecandı. Oğlumun dünyaya geldiği gün kadar heyecanlı, güzel, içimi tarifsiz bir pırpırlanma hissiyle dolduran bir gündü. O gün neler mi oldu?

Sevgili dostlarımız Saadet ve Ahmet’in mini minnacık kızı, güzel prensesimiz Ada’nın kardeşi Lara sabah saat 8:58’de dünyaya gözlerini açtı. O anı unutmam imkansız. Çünkü oradaydım. Saadet uyurken ben birkaç metre ötesinde Lara’nın aldığı ilk nefesin tanıklığını yapıyordum. Bir önceki gün neredeyse hiç uyumamıştım. Gecenin bir saati kalkıp fotoğraf makinamın pilini, hafıza kartını kontrol etmiştim (öncesinde defalarca kontrol etmiş olmama rağmen :)). Sabah erkenden hastaneye gittim. Neredeyse anne-babadan daha önce gidecekmişim, o kadar kıpır kıpırım. Odaya birlikte yerleştik :) Birkaç fotoğraf çektim. Diğer aile üyeleriyle tanıştım. Zaten tanıdık bildikler vardı, Ceyda&Şeref oradaydılar. Tatlı sohbetler, heyecanlı bekleyiş, merak… Sonra canım arkadaşımı ameliyathaneye götürmek için geldiler. Ben de onlarla birlikte indim. Baştan aşağı steril kıyafetlere büründükten sonra Saadet’i hazırlayıp operasyona başlamalarından hemen önce ameliyathaneye girdim. Operasyon başladıktan kısa bir süre sonra Laracık doktorun ellerindeydi. O minik mucizeyi gördüğümde Ozan’ı ilk gördüğüm ana gittim. Oğlum da Herman Bey’in ellerinin arasinda tostoparlaktı, miniminnacıktı, çok savunmasızdı, çok masumdu, çok güzeldi, çok çok çok… daha çok şey var söyleyecek ya da hiçbir kelime yok yeterince anlatacak o an hissettiklerimi. Tanık olduğum bir doğumda kendi doğumumdakine benzer hisler yaşayacağımı tahmin etmezdim. Bu kez vizörden bakmak, farklı bir konumda bulunmak bile değiştirmiyor insanın hislerini. O benim de bebeğim. Her doğumla kendim doğum yapıyormuşçasına heyecanlanmak, her bebekle kendi bebeğimi ilk gördüğüm ana gitmek… Unutulmaz ve doyumsuz bir keyif…
Lara benim de bebeğim artık. Belki hayatıma çok farklı bir yol çizeceğim onun sayesinde. Çektiğim fotoğrafların beğeniyle karşılanması, günün heyecanı, pozitif enerjisi beni gitmek istediğim yere doğru çabalamak konusunda daha çok motive etti. Umarım herşey umduğum gibi gider.
Bu fırsatı yarattığınız için teşekkürler sevgili Saadet ve Ahmet :) Minik Lara ve prenses Ada ile birlikte sağlıklı, mutlu ve uzun bir ömür diliyorum. Hepiniz çok tatlısınız ve sizi çoooook seviyorum.

4 thoughts on “Lara

  1. Cnm arkadaşım, yazdıklarını okuduğumda bir kez daha 26 Nisan 2010 sabahına gittim. Gerçekten 9 aylık heyecanlı bekleyişin son sabahının her anını bize mükemmel karelerle hediye ettin.
    Yolun açık, şansın bol olsun. (ki böyle olacağına kesinlikle inanaıyorum)
    Tekrar teşekkür ederiz Latifecim.
    Sevgiler,
    Alpago’s

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>